Pełna diagnoza procesów integracji sensorycznej kierowana jest do dzieci od 4 r.ż. U dzieci młodszych wykonuję wstępną diagnozę przetwarzania bodźców SI lub konsultację.
Wówczas, po wstępnym rozpoznaniu lub pełnej diagnozie można przystąpić do procesu terapeutycznego.

Diagnoza oparta jest na standaryzowanych testach (Południowokalifornijskie Testy Integracji Sensorycznej) oraz na obserwacji klinicznej. Na podstawie przeprowadzonych badań i obserwacji sporządzam opis wyników, opracowuję indywidualny plan terapii oraz wskazówki terapeutyczne dla rodziców, które powinni realizować w domu.
Diagnozę procesów integracji sensorycznej może wykonać wyłącznie certyfikowany terapeuta integracji sensorycznej II stopnia.

Jak wygląda proces diagnostyczny?

Diagnozę wykonuje się w ciągu 3 lub 4 spotkań.

1. Na pierwszym spotkaniu, które trwa 60 minut przeprowadzam wywiad z rodzicami. Odbywa się ono bez udziału dziecka. Najlepiej, aby byli na nim obydwoje rodzice. Pytam rodziców szczegółowo o rozwój dziecka w okresie płodowym, okołoporodowym i po urodzeniu aż do chwili obecnej. Zbieram informację takie jak czas osiągania „kamieni milowych” w obszarze rozwoju ruchowego, poznawczego i mowy, stan zdrowia dziecka, a także analizuję istniejącą dokumentację dziecka.

2. Na drugim spotkaniu (na tym etapie czasami niezbędne są dwa spotkania) odbywa się badanie dziecka (obserwacja kliniczna dziecka i Południowokalifornijskie Testy Integracji Sensorycznej). Są to 1 lub 2 spotkania po 50-60 minut w zależności od wieku i możliwości dziecka.

Obserwacja kliniczna dziecka – składają się na nią próby aktywności ruchowych dostosowane do wieku dziecka. Mają one na celu pomóc ocenić, jak dziecko kontroluje pracę swoich mięśni, jak odbiera wrażenia z ruchu, mięśni, skóry, jak koordynuje ruchy swojego ciała, jak pracują jego oczy. Próby kliniczne pokazują też jak dziecko potrafi zaplanować nowe ruchy lub czynność oraz jego lateralizację.

Testy Południowokalifornijskie SI – za ich pomocą uzyskuję informacje, czy dziecko rozwija daną umiejętność m. in. planowanie ruchu, różnicowanie wrażeń dotykowych, naśladownictwo ruchowe, równowagę, koordynację wzrokowo-ruchową na poziomie swojego wieku.
W przypadku dziecka, które chętnie podchodzi do badania i współdziała bez oporu, zazwyczaj wystarczy jedno spotkanie. Natomiast jeśli dziecko potrzebuje więcej czasu na oswojenie się z nową sytuacją, jest nieśmiałe lub niechętnie wykonuje próby diagnostyczne potrzebne są dwa spotkania.

3. Na ostatnim (3 lub 4 spotkaniu) omawiam wyniki diagnozy i przekazuję pisemny raport z diagnozy wraz z zaleceniami do dalszej pracy z terapeutą oraz w domu, z rodzicami. Ostatnie spotkanie jest niezbędnym elementem procesu diagnostycznego. Spotykam się z rodzicami i wyjaśniam jak zgłaszane przez nich trudności zaobserwowane u dziecka wyglądają w kontekście umiejętności radzenia sobie przez nie z odbiorem i przetwarzaniem informacji sensorycznych. W czasie tego spotkania przedstawiam również propozycję zestawu ćwiczeń domowych.

Konsultacja integracji sensorycznej

Czasami rodzic nie jest przekonany, czy zasadna jest diagnoza integracji sensorycznej. Dlatego diagnozę można poprzedzić konsultacją procesów integracji sensorycznej. Na podstawie rozmowy z rodzicem i wypełnionych przez niego kwestionariuszy oraz wybranych prób Obserwacji Klinicznej oceniam funkcjonowanie dziecka w zakresie przetwarzania bodźców sensorycznych. Po konsultacji mogę zalecić wykonanie pełnej diagnozy (konsultacja jest wtedy wliczona w cenę diagnozy). Konsultacja trwa 2 h i zazwyczaj jest rozłożona na dwa spotkania (wywiad z rodzicem i konsultacja dziecka).

Konsultacja SI kierowana jest również dla dzieci młodszych (0-3), u których nie jest jeszcze możliwe wykonanie pełnej diagnozy SI.  W trakcie spotkania z dzieckiem, które odbywa się w formie zabawy różnymi przedmiotami sensorycznymi, z użyciem odpowiednich sprzętów, obserwuję procesy integracji sensorycznej i reakcje dziecka na różne stymulacje sensoryczne. Wykonuję (jeśli jest to możliwe) także wybrane próby Obserwacji Klinicznej. Na podstawie rozmowy z rodzicem i wypełnionych przez niego kwestionariuszy, obserwacji i zabawy oceniam funkcjonowanie dziecka w zakresie przetwarzania bodźców sensorycznych.

Ma ona na celu dać rodzicowi odpowiedź:

– czy problemy dziecka mają podłoże w nieprawidłowych procesach przetwarzania bodźców sensorycznych?
– jaki dziecko posiada profil sensoryczny, czyli jakich bodźców poszukuje, jakich unika, na jaki rodzaj bodźców występuje nadwrażliwość lub podwrażliwość?
– czy potrzebuje wsparcia w postaci terapii integracji sensorycznej, ćwiczeń domowych, dostosowania planu dnia?
– czy potrzebuje konsultacji z innym specjalistą?
– w jaki sposób poprzez zabawę można wesprzeć rozwój dziecka i ułatwić mu funkcjonowanie na co dzień?

Terapia integracji sensorycznej

Terapia integracji sensorycznej

Terapia integracji sensorycznej popularnie określana jest mianem „naukowej zabawy”. Polega na stymulowaniu podstawowych systemów sensorycznych (przedsionkowego, proprioceptywnego i dotykowego) z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu. Zajęcia odbywają się w atrakcyjnej formie zabawy.

więcej
Zapraszam do kontaktu
Polana – Agnieszka Bratuś

Odwiedź nas na:

P&B
NIP 578-104-89-48
Psycholog dziecięcy
Terapeuta integracji sensorycznej
AGNIESZKA BRATUŚ
82-300 Elbląg, ul. Legionów 45

zobacz na mapie

tel. 883 530 608
agnieszka.bratus@polana.org

napisz do nas